آئین‌نامۀ اخلاقی اعضا

  • سختی‌ها و مشکلات با صبر و تلاش باید تبدیل به فرصتی برای پیشرفت شوند.
  • ما یک خانواده‌ایم و کوچک‌ترین اشتباه افراد، بزرگترین عواقب را به دنبال خواهد داشت.
  • در خانواده سعی بر تصحیح و ترمیم است نه تخریب و کارشکنی؛ سعی بر تعامل است، نه تقابل.
  • اعضای خانواده ممکن است با هم اختلاف سلیقه داشته باشند اما همه تلاش می‌کنند تا به اشتراک‌نظر برسند.
  • نظر همة اعضای خانواده محترم است اما در آخر مفید‌ترین ایده اجرا خواهد شد.
  • در خانواده اعضا در پشت یکدیگر قرار دارند و نه در رو‌به‌روی هم.
  • مشکل هریک از اعضای خانواده مشکل دیگر اعضا نیز می‌باشد و همه سعی می‌کنند تا آن را تسهیل کرده یا مرتفع سازند.
  • در خانواده از هرکسی به اندازة ظرفیت و نیروی او انتظار می رود؛ اما در حد بالای او.
  • پیشرفت هریک از اعضا باعث پیشرفت خانواده می‌گردد. پس برای پیشرفت خانواده به دیگران و در نتیجه به خود حداکثر کمک را باید نمود.
  • پرسیدن از ناآگاهانه عمل کردن بهتر است و نگاه کردن با دقت برای یادگیری از هر دوی آن‌ها مفیدتر.
  • همه می‌توانند انتقاد خود را مطرح کنند؛ اگر در کنار آن راه‌کاری مفید بتوانند ارائه دهند.
  • انتقاد نسبت به رفتار و عملکرد هریک از اعضا باید مشفقانه باشد و در ابتدا به خود او گفته شود و نه به دیگر اعضا.
  • اعضای خانواده در هر نوع مناسباتی که با یکدیگر باشند در مشکلات حامی یکدیگرند.
  • اگر منافع عموم و مصالح جمع تحت تأثیراَعمال منفی فرد یا افرادی قرار گیرد، حتماً با ایشان برخورد بدونِ ملاحظه صورت خواهد پذیرفت.
  • لابی کردن برای پیشبرد اهداف خاص ممنوع است؛ مشورت و مشارکت، درست و بلامانع.
  • تملق، چاپلوسی و چرب‌زبانی مذموم است.
  • بدگویی، غیبت، گروه‌بندی، سوءظن، شایعه‌سازی و … ممنوع است.
  • بی‌احترامی و حرمت‌شکنی نسبت به سِمت‌های بالاتر غیر‌قابل‌بخشش است.
  • همة اعضای خانواده می‌دانند که همیشه فقط و فقط یک‌نفر مربی است و دیگر افراد با هر رده‌ای هنرجویند.
  • هنگام تمرین اوامر مربی می‌بایست بی‌چون و چرا انجام شود.
  • هرگونه نظری در مورد نحوۀ آموزش باید به‌صورت شخصی و خارج از زمان تمرین با مربی مطرح گردد.